2011
10 września
Wycieczka autokarowa :
Poznań – Leszno – Rydzyna – Gostyń – Poznań
12 – 26 czerwca
Turnus wypoczynkowy w Kudowie Zdrój
12 czerwca
Przyjazd do Kudowy Zdrój i zakwaterowanie w OW „ SUDETY „
13 czerwca
Zwiedzanie Kudowy Zdrój z przewodnikiem PTTK
14 czerwca
Zwiedzanie okolic Kudowy Zdrój z przewodnikiem PTTK
15 czerwca
Wędrówka po labiryncie „ Błędnych Skał „ , wycieczka piesza do Karłowa
z przewodnikiem PTTK
16 czerwca
Wycieczka autokarowa do Nowego Miasta nad Metują
17 czerwca
Wycieczka do Dusznik Zdrój
18 czerwca
Wędrówka wśród „ Skalnych Grzybów „ z przewodnikiem PTTK
19 czerwca
Góra Parkowa w Kudowie Zdrój
20 czerwca
Wędrówka na „ Krucze Skały „ z przewodnikiem PTTK
21 czerwca
22 czerwca
Szlak Ginących Zawodów
23 czerwca
Boże Ciało
24 czerwca
Schronisko „ Pod Muflonem „ w Dusznikach Zdrój
25 czerwca
Pożegnanie z Kudową Zdrój
26 czerwca
Powrót do Poznania
29 MAJA
Podróż sentymentalna do Gniezna
22 MAJA
Arboretum Kórnickie
6 – 8 MAJA
Inowrocław
3 MAJA
Rajd Malta – Zieliniec
1 MAJA
Rajd Poznań – Kiekrz
30 KWIETNIA
Rajd Pobiedziska Letnisko – Pobiedziska
25 KWIETNIA
Wizyta w Muzeum Narodowym w Poznaniu
http://www.tvn24.pl/2435999,28377,0,0,1,wideo.html
17 KWIETNIA
Piknik nordic walking w Baranówku
16 KWIETNIA
Wizyta w Telewizji Poznań
http://www.tvp.pl/poznan/spoleczenstwo/wyzwanie/wideo/04052011/4446699
9 KWIETNIA
Rajd nordic walking Owińska – Czerwonak
3 KWIETNIA
Audycja Radia Merkury ” Sygnały Świata „
2 KWIETNIA
Spacer wokół Malty
21 MARCA
Audycja w Radiu Emausk8
17 MARCA
Teatr Nowy
„ RUTHERFORD I SYN „
Trzecia scena Teatru Nowego w Poznaniu. Obejrzeliśmy sztukę RUTHERFORD
I SYN Dramat brytyjskiej pisarki KATHERINE GITHY SOWERBY powstał prawie sto lat temu bowiem premiera sztuki odbyła się w Royal Court Theatre w Londynie
i na Broadwayu w Nowym Jorku w 1912 r. i była wydarzeniem na tyle głośnym,
że nazwisko Sowerby zaczęto wymieniać obok Charlotty i Emily Bronté czy George Sand. Teatr angielski już od dłuższego czasu nie bał się tematów, takich jak dominacja mężczyzn, emancypacja kobiet i powolny rozkład rodzinnych więzi. Opowiada o tym także dramat Sowerby, a jednak po premierze zapomniano o nim
na prawie 80 lat. Londyński National Theater wskrzesił scenicznie „Rutherforda
i syna” dopiero w 1994 r. Akcja właściwie nie jest skomplikowana. Akcja sztuki „Rutherford i syn” dzieje się w domu bogatego właściciela huty Johna Rutherforda, prywatnie – wielkiego despoty.Jego relacje z najbliższymi doprowadzają do prawdziwej katastrofy uczuć. A wszystko to dzieje się w pozornie poukładanej scenerii: wśród wysmakowanych mebli z końca XIX w. i oparów drogich tytoni. Huta Johna Rutherforda jest na skraju bankructwa, jego rodzina – na skraju rozpadu. Martin, „prawa ręka” Rutherforda, ma romans z jego córką, starzejącą się w panieństwie, starszy syn, pastor, przenosi się do innej parafii, by uwolnić się od ojca, a najmłodszy John junior jest autorem wynalazku, który może ocalić przyszłość huty i Rutherfordów, ale nie chce zdradzić tajemnicy swojego odkrycia. Zadziwiający obraz rodziny trawionej przez nienawiść i paraliżujący brak miłości, i niemożność porozumienia między najbliższymi.Widownia usytuowana jest wokół sceny. Widz staje się obserwatorem, zażenowanym gościem a wręcz podglądaczem zwykle skrywanego życia bohaterów. Tutaj przebywamy z rodziną w bezpośredniej bliskości. Obserwujemy ich najdrobniejsze rysujące się na twarzach emocje. Dzięki „uczestnictwu” przeżywamy sztukę bardziej intensywnie. Wspólnie z bohaterami znajdujemy się gdzieś, gdzie normalnie nie chcielibyśmy przebywać. Despotyzm tytułowej postaci symbolizuje pierwsza scena, która ukazuje całą rodzinę w pozie jak do klasycznej, statycznej fotografii, na której centralne miejsce zajmuje Rutherford senior siedzący wygodnie w fotelu, za jego plecami pokornie stoją członkowie rodziny. Rytm funkcjonowania i życia domowników podporządkowany jest w całości despotycznemu ojcu. Jedynym celem istnienia jest dla niego huta, której rodzina zawdzięcza awans społeczny. Co się jednak stanie, gdy dzieci postanowią pójść swoją drogą? Pozostaje finansowa transakcja z synową za cenę wnuka-spadkobiercy.
Reżyser Mariusz Wojciechowski, który jednocześnie wystąpił w roli Martina, mistrzowsko buduje dramaturgię spektaklu, z każdą minutą konflikt wewnątrz rodziny narasta, aż stajemy się świadkami upadku tego świata. Atmosfera domu staje się coraz bardziej dławiąca i nie do zniesienia. ciągłe napięcie, obcość i bezsilność wobec twardej ręki ojca. Nie ma tutaj miejsca na czułość i bliskość. Wszyscy na siebie warczą i nie okazują uczuć. Nie zostali nauczeni kochać, zawsze zależni od ojcowskiej łaski nie czują się bezpiecznie, ponieważ utracą resztki tej pozornej stabilizacji przy każdym najmniejszym sprzeciwie. Taką przejmującą ilustracją zniewolenia jest córka starego Rutherforda, Janet Pełni rolę służącej, która ściąga ojcu buty i nakrywa do stołu. Mimo prawie czterdziestu lat nie posiada zawodu, pieniędzy i własnejrodziny. Ojciec nie wiąże z nią żadnych nadziei, bo jest kobietą, a te Rutherford ignoruje. Podobnie nie rozmawia ze swoją synową. Jego dwaj synowie również go rozczarowali. Richard wybrał drogę duszpasterską, co dla starego Johna jest niegodnym mężczyzny zajęciem, dlatego ignoruje syna, traktując go niemal jak zjawę. Natomiast Jon Rutherford Junior ożenił się z Mary, gdy ta zaszła w ciążę i nie ukończył studiów. Powrócił więc do domu ojca z Londynu, gdzie nie radzili sobie finansowo i pozostają na utrzymaniu despoty. Ciotka Ann to kobieta zimna, ze ściągniętymi ustami strzeże mieszczańskich zakłamań i pozorów. Natomiast robotnik Martin, prawa ręka Rutherforda jest jedyną osobą, która chce poświęcić się hucie, ale romans z córką szefa sporo go będzie kosztować, przede wszystkim moralnie.
W Janet wcieliła się Antonina Choroszy, która stworzyła postać pełną bólu i nienawiści do ojca, granego przez Mariusza Puchalskiego. Między ojcem, a córką wzrasta napięcie aż do ostatnich scen. To aktorstwo najwyższej próby.
Dramat tego domu podkreśla, miękkość przedmiotów będąca chyba jedynym źródłem ciepła. Ludzie w nim kulą się z zimna. Reżyser zrezygnował z kostiumów, co dodatkowo podkreśla ponadczasowość sztuki. Podobnie muzyka Tom’a Waits’a, Marianne Faithful i Bjork wzmaga to uczucie. Spektakl przemawia, boli i porusza, ponieważ jest tak głęboko osadzony we współczesności. Dramat rodziny Rutherford jest ponadczasowy i to przeraża najbardziej. Odpowiedzi domaga się pytanie ileż takich rodzin zamkniętych w nowobogackich rezydencjach żyje w zasiegu naszego wzroku. W spektaklu grają: Bożena Borowska (Ann), Antonina Choroszy (Janet), Ewelina Dubczyk (Mary), Mariusz Puchalski (John Rutherford), Waldemar Szczepaniak (Richard), Mariusz Wojciechowski (Martin). Scenografia i kostiumy: Jagna Janicka. Opracowanie muzyczne: Józef Opalski. Przekład: Małgorzata Semil, reżyseria: Mariusz Wojciechowski.
12 MARCA
Nordic walking na polanie
3 – 7 MARCA
Weekend w Falenicy
27 LUTEGO
Biesiada karnawałowa na Starym Żegrzu
26 LUTEGO
Nordic walking na Cytadeli
31 STYCZNIA – 6 LUTEGO
Wędrówki z kijami po Beskidzie Śląskim
28 STYCZNIA
Zabawa karnawałowa
21 STYCZNIA
Zebranie informacyjne
19 STYCZNIA
„ Epitafium dla maskotki „Gapcia – bo o niej mowa, klubowa maskotka i honorowy członek łazikowej gromadki odeszła do krainy psiej szczęśliwości. Jakoś smutno i pusto się zrobiło bez jej uważnych bursztynowych oczu zachęcająco i pogodnie machającego ogonka.Gapcia dołączyła do klubowiczów w 2000 roku i śmiało chodziła z nami po wszystkich szlakach dzielnie przebierając małymi łapkami. Z poświęceniem obiegała peleton turystów bacząc czy wszystko jest w należytym porządku. Pilnowała nas nad jeziorami strofując głośnym szczekaniem abyśmy zbyt głęboko nie wchodzili do wody. Uważnie lustrowała ludzi i miejsca, gotowa bronić swoich „podopiecznych” przed obcymi. Tak było na klubowych ogniskach i wszelkich popasach. Lubiliśmy Gapę i z przyjemnością rozpieszczali podsuwając smakowite kąski, a jeśli przez przeoczenie nie otrzymała pożądanego smakołyku, konfidencjonalnie trącała łapką powarkując dyskretnie. Ktoś powie, przecież to tylko psinka i dlaczego zaraz epitafium? No właśnie … to tylko psinka, a przecież …
16 STYCZNIA
Teatr Polski
„ Mykwa „
7 STYCZNIA
Teatr Polski
„ Portugalia „
Wędrówka ze Szczytnej do Polanicy Zdrój z przewodnikiem PTTK
